یه کوچه ای بود اون موقع ها که ما با هم هنوز دوست بودیم, شاهین همیشه می اومد اونجا دنبال من و موقع خداحافظی هم همونجا پیاده ام می کرد... چه لحظه هائی بود اون لحظه ها... چقدر تو اون کوچه حرف زدیم, چقدر حرفای مهمی زدیم اونجا... چند روز پیشا از سرویس خومون جا موندم با یه سرویس دیگه رفتم و سر اون کوچه پیاده شدم... بی اختیار بغضم گرفته بود... همه چیز عین یه نوار از جلوی چشمام رد می شد... چه روزهای دوری بودن اون روزا... روزایی که این روزا ی زن و شوهری به نظرمون خیلی دور می اومدن... روزایی که پر بود از قول و قرار... پر بود از یه عالمه حس که از ما از من آدمی درست کرد که حاضره جونشو هم واسه شوهرش بده... اون روزائی که اون همه تلاش کردی یادم نمی ره شاهین... اون روزائی که غم خودت یادت می رفت و منو دلداری می دادی... خنده زور ازم می گرفتی... اون روز یادم نمی ره که تو ماشین نشسته بودیم و دل می دادیم و قلوه می گرفتیم یهوئی داداشم از کنار ماشینمون رد شد و نمی دونم چی شد ما رو ندید... (آیا ما با یوزارسیف نسبتی داریم که مهجزه می شه برامون؟)... اون روزا یادم نمی ره که هنوز نه به دار بود و نه به دار می رفتیم واسه خونه مون تابلو و گل می خریدیم و خونه شما انبار می کردیم... یادم نمی ره اون همه قایمکی... یادم نمی ره مغازه ت که وقتی گرفتیش فرداش دو تائی رفتیم و کاغذ دیواریش کردیم...

 یادم نمی ره راه افتادیم عین این خنگولیا یه صبح تا شب رفتیم شمال و برگشتیم و عاشق تر شدیم...

یادم نمی ره اون روز رو که دو تائیمون با هم1700 تومن بیشتر پول نداشتیم و سر اینکه ناهار چی کار کنیم مردیم از خنده... اون ماه رمضونه و صندلیا رو خوابوندن و چهارزانو تو ماشین نشستن و افطار خوردنا هیچ وقت یادم نمی ره... تولدی که نوشین واسم گرفت و اتفاقات اون روز همیشه تو ذهنم می مونه... اون دانشگاه دنبالم اومدنا ... اون مهمونی رفتنا... اون خریدای دو نفره... پارک جمشیدیه... عروسک فروشیه... نمی دونم (اسم یه محله که اسمش رو نمی دونستیم و خیلی خوشگل بود و دیگه همین اسم نمی دونم روش موند) و فرحزاد و عالی قاپو و چیتگر و برف بازی کردنامون همیشه واسه من یه سری یاد ارزشمندن...

شاهین یادته خواستگاری؟ یادته اولش چقدر ترسناک بود... خوب آخه همه ساکت بودن خوب... یادته هنوز پاتونو از در بیرون نذاشته بودین اس ام است رسید که چی شد؟ یالا تعریف کن هول من... بی تابه من... مرده اتم آخه...

عزیزم بله برون یادت می یاد؟ یادته زیپ شلوارت رو ؟ ( بچه ها پائین خاطره اش رو واسته تون تعریف می کنم)

روز عقد یادته؟ (بچه ها بازم خاطره اش رو پائین واسه تون تعریف می کنم ) یادته فرداش خاله ام گیر داده بود برید دو تائی تو اتاق ما مردیم از خجالت تا رفتیم بعد تا می اومدیم همدیگه رو بوس بوسی کنیم یه بچه از یه جائی سیز می شد. زهرا رو یادته اینقدر کله اش رو چسبونده بود به پنجرهَ دماغش ماسیده بود به شیشه؟

یادته اولین شبی که می خواستم بیام شب خونتون بخوابم؟ یادته مردیم و زنده شدیم تا به مامان گفتیم... هی من می گفتم تو بگو... تو می گفتی تو بگو... یادته شب بهت چی گفتم... یادته گفتم دلم می خواد استرس و هیجان و شوق و ذوق امشب همیشه یادم بمونه تا همیشه قدر بغلتو بدونم... قدر کنارت بودن رو بدونم؟

خریدای عروسی و جهاز رو یادته اینقدر خسته ات می کردم اینجوریم می کردی

تو اون کوچه که بودم یاد سالگرد عروسی امسالمون افتادم که قرار گذاشتیم بریم و به جاهائی که خاطره های ناز ازشون داریم سر بزنیم و یه عصر تا شب یه عالمه حال کردیم...

و به فردا فکر می کنم که بزرگتر شدیم و پخته تر ... و تو این خیابونا قدم می زنیم و یاد این روزهامون رو زنده می کنیم... و خدا رو شکر کردم... واسه دلایی که بهمون داد ... دلایی که به هم گره خوردن و تکراری نشدن... دلایی که طوری خودشون رو عادت دادن که لذت بردن رو بتونن تجربه کنن... و فکر کدم چقدر خوبه این حس لذت بردن... و از ته دل دعا کردم که ای کاش همه آدما بتونن در لحظه زندگی کنن و لذت ببرن. .. به این فکر کردم که ما هم خاطرات بد داشتیم و خوشحال شدم که کمتر اونا یادمون می یاد... خوشحال شدم که تو زندگی خودمون رو اسیر یادهای بد نکردیم.... خوشحال شدم که پشتمی و از خدا خواستم بتونم همیشه پشتت باشم... همیشه خوشحالت کنم.. همیشه گیتی جونیت باشم... عاشقم باشی... عاشقت باشم ....

 

 بچه ها یعنی من می تونم یه روز اینجا رو به شاهین نشون بدم؟ یعنی یه روزی می رسه که شاهین حرفایی که باهاش زدمو بخونه؟ نمی دونم... اما می دونم خیلی دلم می خواد یه روزی اینجا رو به بچه مون نشون بدم... همیشه عاشق این پدر و مادرهایی بودم که محبت کردنو به بچه هاشون یاد می دن ... چون دیدم اون بچه ها هم تو زندگیشون مرفق ترن... من احساس می کنم اینکه یه پدر و مادر جلوی بچه هاشون دست همو بگیرن و همدیگه رو ببوسن و بغل کنن (تا همینجا لوفا") خیلی واسه بچه هاشون ارزشمنده... من حس می کنم اون بچه ها به پدر و مادرشون افتخار می کنن...این خیلی مهمه که آدما ابراز محبت کردنو بلد باشن. یه عالمه آدم می شناسم که عاشق همن اما چون نمی تونن این عشق رو بروز بدن به مشکل برخوردن و یه جور حس نارضایتی از زندگیشون و طرفشون دارن...

 و اما آنچه گذشت...

ما یه رئیس داریم عهد کرده هر از گاهی یه تیک به ما وارد کنه, اسیر روزمرگی نشیم (منظور دیگه ای نداره هاااا... باووووووووور کنین... )هر یکی دو ماه یه بار یه جلسه می ذاره می گه بچه ها بالا ازکار شما راضی نیستن... حالا چی ؟ اون روزی که من اومدم این اداره (حدود 4 سال پیش) تعداد پرسنل اداره 24 نفر بود... الان شدیم چند نفر؟ 12 نفر... تازه از این 12 نفر 4 تاشون معاونن و یکی هم رئیس... باید بگم اگر فکر می کنین با این کم شدن نیرو کار اداره ما هم کم شده باید بگم سخت در اشتباهید... بلکه قضیه در اینه که یه بار این رئیس گل و بلبل و باشخصیت ما جلوی رومون یهوئی نه گذاشت و نه برداشت گفت من تزم اینه که باید از آب کره گرفت.(اینو در جواب یکی از بچه ها گفت که گفته بود تعدادمون کمه و کارا زیاد.) خوب حالا نظرتون چیه؟ برم بزنم خراف کنم این اداره رو؟

تازه اون روز تو جلسه گفت ما که از نظر اضافه کاری مشکلی نداریم... کارتون می مونه اضافه کاری بمونید پولش رو بگیرین... تو دلم گفتم شاید شما خواستید کل اداره رو تعدیل کنید یه نفر بمونه بعد بگین ما که مشکلی نداریم, شبانه روزی بمون بهت پول می دیم... ای خدا من دچار یاس شغلی شدم... نمی خوااااااااااامممم... زودی این رئیس ما رو عوض کنن خدااااااااااا.... البته لوفا"

دیشب دوستامون اومده بودن خونه مون... یه زن و شوهر گوگوری .... کلی 4 تائی یخ زدیم.... کسی نمی دونه هوا چرا اینقدر سرد شده... آخرش پتو آوردیم دراز به دراز فیلم تماشا کردیم... اینقذه حال داد...

یکی از عجایب خلقت رخ داده بچه ها... ما واسه جمعه برنامه نداریم... کسی نیست بخواد ما رو دعوت کنه؟

 

خاطره نوشت ۱ - روز بله برونمون بودَ شاهین رفت دستشوئی... یه عالمه طول کشید... بعد یهوئی در باز شد و گل آمد... شاهین با پیرهنش رو شلوار اومد(بی آبروت کردم رفت جیگری)... وای خدای من... نمی دونید چه جوری دویدم و دستش رو کشیدم و پرتش کردم تو اتاق... می گم چرا این مدلی کردی خودتو... می خنده پیرهنش رو می ده بالا... گفتم می ری دستشوئی تا درستش نکردی بیرون نمی یای... یه کارد هم برای خالی نبودن عریضه دادم دستش که به عنوان ابزار استفاده کنه... اون شب شاهین نصف مهمونی رو تو دستشوئی بود. زن داداشم ازم می پرسه ببخشید آقا داماد ا*س*ه*ا*ل شدن....

 

خاطره نوشت ۲ - عقد ما تو محضر بود. یکی از دوستامم اومده بود که چون ماشین نداشت قرار شد ما برسونیمش... از محضر اومدیم بیرون ... تصور کنید یه طرف شاهین من دستمو حلقه کردم دور بازوش... اون طرفشم دوستم داره با کفش پاشنه بلند و قر و فر و دسته گل به دست راه می یاد... هر کی می دید فکر می کرد به به چه هووهای مرهبونی....

 

 

نوشته شده در سه شنبه 1388/01/25ساعت 3:46 بعد از ظهر توسط گیتی| |